Πολιτική μας έναντι της Ευρωπαικής Ένωσης. Η χώρα μας πρέπει να ενισχύσει τον ευρωπαικό της προσανατολισμό με πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση της πολιτικής και αμυντικής ολοκλήρωσης της Ε.Ε. Ετσι, ο Ελληνισμός , συνεργαζόμενος με τις ευρωπαικές δυνάμεις που έχουν παράλληλες επιδιώξεις, θα συμβάλει δημιουργικά με τον πολιτισμό του, με τις ιστορικές του αξίες και με την ιδιοπροσωπία του στις ευρωπαικές και παγκόσμιες εξελίξεις. Εκτός αυτού μια πραγματικά ενωμένη Ευρώπη με ενιαία εξωτερική και αμυντική πολιτική θα εξασφάλιζε στη χώρα μας εγγυήσεις από την συμμετοχή της σε πολιτική οντότητα στην οποία- παρά τις εξωτερικές αντιδράσεις και αντίθετες προσπάθειες - θα πρυτανεύσουν αξίες, κατά κύριο λόγο Ευρωπαικές και όχι επιδιώξεις παγκοσμίου κυριαρχίας η συμμετοχή μας στον «εσωτερικό ομόκεντρο κύκλο», τον κύκλο της πολιτικά, αμυντικά και ουσιαστικά Ενωμένης Ευρώπης, θα χαλαρώσει και τις δικαιολογημένες συχνά φοβίες που έχει δημιουργήσει στον Ελληνικό αλλά και σε άλλους ευρωπαικούς λαούς το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης. Μια πρώτη βάση για την δημιουργία αυτού «εσωτερικού ομόκεντρου κύλου» είναι φυσικό να αποτελέσει η ομάδα των χωρών μελών της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ).
Παράλληλα πρέπει να επιδιωχθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η εκμετάλλευση των ευρωπαικών προγραμμάτων, όχι όπως γίνεται πολύ συχνά μέχρι τώρα, για την ικανοποίηση οικονομικών συμφερόντων διαφόρων φορέων, μεταξύ των οποίων και πολλοί μη σοβαροί ή αξιόπιστοι, αλλά για την πραγματική πλήρωση σοβαρών κενών της ελληνικής κοινωνίας. Παράδειγμα σχετικό αλλά και πρωτεύον αποτελεί η ανάγκη εκμετάλλευσης των ευρωπαικών προγραμμάτων που αφορούν στον νησιωτικό χώρο, ένα χώρο του οποίου η έκταση είναι κυριολεκτικά μοναδική σε όλη την Ευρωπαική Ένωση.
Η συμμετοχή σε διεθνείς πολυεθνικές ένοπλες δυνάμεις χωρίς να αποκλείεται κατ΄αρχήν θα πρέπει να αποφασίζεται με περισσή προσοχή και με κριτήριο μόνο το κατά πόσον η κάθε αποστολή υπηρετεί το εθνικό συμφέρον.
