Χρόνια τώρα διαπιστώνονται, καθημερινά, τα καταστρεπτικά φαινόμενα του «θερμοκηπίου», όπως η άνοδος της θερμοκρασίας, οι καύσωνες , η ερημοποίηση, οι καταιγίδες, οι τυφώνες, η λειψυδρία, με προβλεπόμενα, για αργότερα περαιτέρω δυσάρεστα, όπως το λιώσιμο των αρκτικών πάγων, η καταβύθιση νήσων και ακτών, η μαζική και αναγκαστική μετανάστευση εκατομμυρίων ανθρώπων και άλλα. Η αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών πρέπει να γίνει η πρώτη προτεραιότητα του πλανήτη. Πρέπει επίσης και για τη χώρα μας να γίνει η πρώτη προτεραιότητα για την αντιμετώπιση των τοπικών περιβαλλοντολογικών προβλημάτων που παρουσιάζονται μέσα στην Ελλάδα εξ’ αιτίας ιδιαιτέρων συνθηκών. Παραδείγματα είναι τα τοπικά θέματα της Κοζάνης από την τέφρα του λιγνίτη, του Έβρου, του κάμπου της Μεσσαράς και πολλά άλλα. Τα προβλήματα είναι γνωστά αλλά δεν καταβάλλεται σοβαρή προσπάθεια επιλύσεώς των επειδή αυτά επηρεάζονται από οικονομικά συμφέροντα. Η Δημοκρατική Αναγέννηση, το επαναλαμβάνουμε, δεν έχει άλλη δέσμευση από εκείνη που αναλαμβάνει έναντι του εκλογικού σώματος με τις θέσεις που διατυπώνει απέναντί του. Συνεπώς δεσμεύεται και σ’ αυτόν τον τομέα, να κάνει ό,τι θα είναι στην δύναμη της να αντιμετωπισθούν και τα περιβαλλοντολογικά προβλήματα προς όφελος των πολιτών. Για τον λόγο αυτό διοργανώνει ειδική ημερίδα για την προστασία του περιβάλλοντος, για την εξοικονόμηση ενέργειας και για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, τα αποτελέσματα της οποίας θα διαμορφώσουν τις τελικές εξειδικευμένες της θέσεις της Δημοκρατικής Αναγέννησης.
Καλούμε σε Συναγερμό για το περιβάλλον
Συχνά οι επιστήμονες της οικολογίας υπενθυμίζουν ότι η ρύπανση και η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν γνωρίζουν σύνορα. Η εποχή μας, δυστυχώς, με τη διαρκή όξυνση των παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων, με κυρίαρχο πρόβλημα την εντεινόμενη παγκόσμια κλιματική αλλαγή επιβεβαιώνει με τον πιο μελαγχολικό τρόπο αυτή την άποψη.
Στην Ελλάδα του 2007 κάθε άλλο παρά απουσιάζουν τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Η εμβέλεια τους μάλιστα είναι τόσο μεγάλη που τα μετατρέπει σε κυρίαρχα κοινωνικά και εθνικά προβλήματα, καθώς η περιβαλλοντική υποβάθμιση συμβάλλει στην κοινωνική αποξένωση, τον ατομικισμό και στη διακινδύνευση της σωματικής και ψυχικής υγείας, και ταυτόχρονα υπονομεύει την υλική βάση της χώρας, την μοναδική σε βιοποικιλότητα ελληνική φύση και τους πολύτιμους πλουτοπαραγωγικούς μας πόρους.
Η αδράνεια, η αδιαφορία και η απουσία σχεδιασμού επί φλεγόντων ζητήματων περιβαλλοντικής πολιτικής, στάση που χαρακτηρίζει όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, σε συνδυασμό με την ασυδοσία των φορέων της ιδιωτικής κερδοσκοπίας, μικρής και μεγάλης, προκαλούν τάσεις ραγδαίας αποδόμησης του περιβάλλοντος της χώρας.
Δημόσια αγαθά, όπως οι ακτές και τα δάση, εκποιούνται με σκανδαλώδη τρόπο και οδηγούνται στην ιδιωτικοποίηση, η άλλοτε πλούσια σε βιοποικιλότητα φύση της χώρας συρρικνώνεται και καταρρέει, οι διαδικασίες ερημοποίησης επιτείνονται. Ακόμη, η αλόγιστη καταστροφική επίθεση στο μοναδικό σε ποικιλότητα και ποιότητα φυσικό και ανθρωπογενές τοπίο της υπαίθρου, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας και εξέχον στοιχείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, τα ατελείωτα προβλήματα με την εισβολή των χημικών ουσιών στον κύκλο της διατροφής και στους πολύτιμους φυσικούς πόρους όπως το έδαφος και οι υδροφορείς, το αδιέξοδο στο ενεργειακό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με την επέκταση της παραγωγής ενέργειας που βασίζεται στα ορυκτά καύσιμα, τα προβλήματα ρύπανσης της ατμόσφαιρας που αυξάνονται, με τους φονικούς ρύπους των αιωρούμενων σωματιδίων να καταγράφουν επίπεδα ρεκόρ στην Ε.Ε., η ανεξέλεγκτη ηλεκτρομαγνητική (κεραίες κινητής τηλεφωνίας κ.α.) που απειλεί τα παιδιά, η εισβολή των μεταλλαγμένων προϊόντων στη διατροφή μας, η διατροφική ανασφάλεια, η συντελούμενη διεθνώς διασπορά της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας είναι τα μεγάλα προβλήματα με τα οποία θα έρθει αντιμέτωπη η ελληνική κοινωνία στο άμεσο μέλλον.
Οι επιπτώσεις των προβλημάτων αυτών στη λειτουργία της φύσης, στην καθημερινότητα των πολιτών και κυρίως οι συνέπειες στην ανθρώπινη υγεία, ιδίως στην υγεία των νέων και των παιδιών, δεν έχουν ακόμη αποτιμηθεί πλήρως από την επιστημονική κοινότητα και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, που πάντως προειδοποιούν για τα χειρότερα και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.
Υπάρχει δυνατότητα αναστροφής αυτής της κατάστασης αποδιάρθρωσης της ελληνικής φύσης και υποβάθμισης του περιβάλλοντος; Όσο κυλάει ο χρόνος τα περιθώρια στενεύουν και οι καταστάσεις που διαμορφώνονται γίνονται μη αντιστρέψιμες. Για αυτό η Ελλάδα σήμερα χρειάζεται έναν κοινωνικό συναγερμό για το περιβάλλον.
Οι λύσεις υπάρχουν. Έρχονται μέσα από την προοπτική της βιώσιμης ανάπτυξης, μια στρατηγική επιλογή για την ανάπτυξη που εξασφαλίζει την επιτυχημένη προστασία του περιβάλλοντος σε συνδυασμό με την απαιτούμενη οικονομική ανάπτυξη.
Πολιτικές βιώσιμες ανάπτυξης εφαρμόζονται ήδη από άλλες ευρωπαϊκές χώρες με εξαιρετική επιτυχία, σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Ένα αποτελεσματικό σχέδιο βιώσιμης ανάπτυξης για την Ελλάδα θα πρέπει να έχει ως προτεραιότητα τη διαμόρφωση και εφαρμογή ενός επείγοντος σχεδίου που θα αποβλέπει:
- στην αποκατάσταση και την ισορροπημένη λειτουργία του φυσικού περιβάλλοντος και στη διαφύλαξη και συνετή διαχείριση των πολύτιμων φυσικών πόρων,
- στην εξοικονόμηση ενέργειας, στην οικιακή, βιομηχανική και γεωργική χρήση, όσο και στις μεταφορές, μέσω της υιοθέτησης κατάλληλων μοντέλων μετακίνησης, πολιτικών αναδιάρθρωσης των χωροθετήσεων, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η εγγύτητα των χώρων εργασίας με τους χώρους κατοικίας και πολιτικών περιορισμού των μεγάλων αποστάσεων που διανύουν τα προϊόντα προκειμένου να φθάσουν στις αγορές,
- στην ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας με έμφαση στα βιοκαύσιμα, τα οποία επιπλέον αποτελούν μια επιτυχή διέξοδο για τη διατήρηση του αγροτικού τομέα στην Ελλάδα,
- στην ενίσχυση των φιλικών προς το περιβάλλον οικονομικών δραστηριοτήτων, όπως η βιομηχανία και η βιοτεχνία επισκευής προϊόντων, η βιομηχανία επαναεπεξεργασίας χρησιμοποιημένων προϊόντων, η βιομηχανία ανακύκλωσης, οι δραστηριότητες εξοικονόμησης πόρων, οι ανανεώσιμες μορφές ενέργειας, η βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία, ο αγρο-τουρισμός, ο οικο-τουρισμός,
- στην ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων που επιτυγχάνει την ανάκτηση πολύτιμων πρώτων υλών και σχεδόν πλήρη ανακύκλωση,
- στην αυστηρή νομοθεσία προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, με αποφασιστική άρνηση στους Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς στις καλλιέργειες και την εκτροφή ζώων, με τη χρήση κατάλληλων εργαλείων όπως η διακριτή σήμανση και η εφαρμογή της ευρωπαϊκής αρχής της προφύλαξης για την πρόληψη επιμόλυνσης,
- στη διατήρηση και προστασία της φύσης, των οικοσυστημάτων και της σπάνιας και μοναδικής σε ολόκληρη την Ε.Ε. ελληνικής βιολογικής και γενετικής ποικιλότητας, με τρόπο που θα τίθεται φραγμός σε κάθε μορφή απειλής,
- στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στο αστικό περιβάλλον, με πολιτικές για την εξασφάλιση επαρκών ελεύθερων χώρων, χωροταξικό σχεδιασμό που ανταποκρίνεται στις κοινωνικές ανάγκες, ενδυνάμωση της δημόσιας συγκοινωνίας και παράλληλη αποθάρρυνση της χρήσης του ΙΧ, διατήρηση και ανάδειξη των σημαντικών πολιτιστικών και αρχιτεκτονικών στοιχείων στη σύγχρονη πόλη,
- στην προστασία και ανάδειξη της υπαίθρου, με πολιτικές για την ποιοτική διαχείριση του χώρου, την προστασία και ανάδειξη του φυσικού τοπίου (ορεινού, ημι-ορεινού, νησιωτικού), των δασών και του ιδιαίτερου ελληνικού αγροτικού τοπίου,
- στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου και παραγωγικού μοντέλου οικονομίας, με δυναμικό εξαγωγικό χαρακτήρα και πρωτοβουλίες ενδυνάμωσης της απασχόλησης και της αποκέντρωσης, διεθνώς ανταγωνιστικά προϊόντα με ονομασία προέλευσης (βιολογική γεωργία, βιολογική κτηνοτροφία), σύγχρονο και ελκυστικό αγροτουρισμό και οικοτουρισμό, αλλά και με ενημερωμένους καλά καταναλωτές, οι οποίοι θα είναι σε θέση να γνωρίζουν την ποιότητα των αγαθών που καταναλώνουν.
- στην αναβάθμιση του ρόλου των πολιτών, την αφύπνιση και την ενεργό συμμετοχή τους στα κοινά, με στόχο τη μεταμόρφωση της πολιτικής από υπόθεση των επαγγελματιών πολιτικών σε υπόθεση των ενεργών πολιτών που σκέπτονται, έχουν γνώμη και διεκδικούν υπό το πρίσμα “σκέψου πλανητικά, δράσε τοπικά”.
Θεμελιώδη σημασία στην προσπάθεια αυτή κατέχει η επίπονη προσπάθεια της κοινότητας των Ελλήνων εκπαιδευτικών που προάγει την περιβαλλοντική εκπαίδευση, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση φιλο-περιβαλλοντικής συνείδησης στους αυριανούς πολίτες.
Η Δημοκρατική Αναγέννηση υποστηρίζει θερμά τις προσπάθειες αυτές όπως και κάθε προσπάθεια των περιβαλλοντικών οργανώσεων, των κοινωνικών φορέων, της επιστημονικής κοινότητας και των τοπικών κοινωνιών για να διασφαλισθεί η βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας και να διαμορφωθεί ένα μεγάλο κοινωνικό ρεύμα αποτλεσματικής προστασίας της ανανεωσιμότητας των φυσικών πόρων του τόπου μας και αναγέννησης του μοναδικού ελληνικού περιβάλλοντος.
Ας μην ξεχνάμε ότι το μέλλον το έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας.
